براساس حکایت ها، سنت آنتونی (قرن سه میلادی) از همه ی لذایذ دنیوی چشم پوشید و به بیابان رفت تا زندگی یک زاهدِ گوشه نشین را دنبال کند. در بیابان، شیطان به قصد وسوسه کردنش به روش های متعددی بر او ظاهر شد، وسوسه هایی که در نهایت به دلیل زهد سنت آنتونی ناکام ماند. تصویرگری این وسوسه ها سوژه ی نقاشی های بسیاری شده است. از بوش تا دالی به سراغ آن رفته اند و هر یک وسوسه را جوری نمایش داده اند. در نقاشی پیتر هایز (1547) زنان زیبا رو، عجوزه ها و انسان های ناقص الخلقه رو به روی سنت آنتونی رژه می روند اما او سرش را برای دعا به پایین انداخته. در نقاشی سالوادر رزا (1645) سنت آنتونی نقش زمین شده اما به مدد صلیبی که در دست دارد می خواهد هیولای فراواقعیِ وسوسه را دور کند. در نقاشی هنری فانتین لاتور (نیمه ی دوم قرن نوزدهم) این زنانی نیمه عریان و رقصان هستند که دور سنت آنتونین به اغوا گری مشغولند و یکی از آن ها گردن سنت آنتونی را با دست ظریف و تهدید گرِ خود چرخانده است. من خیلی هاشان را دوست دارم، به خصوص این نقاشیِ ماتیاس گرونوالد را. گرونوالد (1512) وسوسه را کابوسی فلج کننده تصویر کرده در لحظه ی پیروزی بر پیرمردی ترسیده.

برای برخی جزئیات به تصاویر زیر نگاه کنید