همان طور که از اسم  نقاشیِ معروفِ بوتیچلی ” مریم باکره مسیح خوابیده را ستایش می کند” بر می آید نقاشی ای ست که مریم  باکره را در حال عبادت و مسیح نوزاد را در آرامشی ملکوتی ترسیم کرده است. بالای سر مریم باکره و فرزندش هر دو هاله ی نورِ مقدس دیده می شود. مریم باکره ردای بلند آبی رنگی روی جامه ی رنگِ گل سرخش پوشیده است و آن ها در باغی از گل های رزِ وحشیِ صورتی قرار دارند. ماکس ارنست اما در این نقاشی (1926) با اسم “مریم باکره مسیحِ نوزاد را در حضور سه شاهد تنبیه می کند” مریم باکره را در حال تنبیه مسیحی که هاله اش در اثر کتک خوردن پرت شده است ترسیم کرده. سه شاهدی که از پنجره به این صحنه نگاه می کنند خودِ نقاش، ادوارد برتونِ موسس سورربالیسم و پل الوار شاعر معروفِ شعرِ آزادی هستند. پارودی پهناورِ این نقاشی حتی تا نقاشی های معروف صحنه ی شکنجه ی مسیح نیز سرک می کشد. قرمزی روی پشت ران های کودک خبر از تنبیهی سخت می دهد، در حالی که دیوارهای نقاشی به گیج کنندگی اثر می افزایند و لحنِ تهدید کننده ی خانگی ای به آن می دهند. این نقاشی بهانه ای به دست چند تایی از روانکاوان داد تا به سراغ جست وجو در کودکی نقاش بروند!

این هم نقاشی بوتیچلی