تفسیر غیاب

تاریخ ما در بسیاری اوقات تفسیر غیاب است. حدس آن چه که {نباید} می ماند. مثلا به این طرح کاردک شده خیره شوید. عکس مربوط به یک نقاشی سابق بر این بر روی ایوان رو به رویی عمارت عالی قاپو در اصفهان است : بخشی از سنت بصری عصر صفوی ایران. سنتی که سال ها بعد توسط کسی که با کاردک به سراغ آن رفته محکوم به ندیده شدن شده است. این طور تاریخ نگاری ما مثل نگاه کردن از سوراخ کلید به اتاق ممنوع می شود. ناگهان طرح اندام زنی چشم هایمان راغافلگیر می کند.

برای دیدن عکس در مقیاس بزرگ روی آن کلیک کنید.

DSC_4224

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *